Most Młyński Południowy

Rodzaj obiektu

Most Młyński Południowy

Most Młyński Południowy

Istnienie Mostów Młyńskich związane jest z najstarszą wrocławską przeprawą zwaną Wratislavia junxta pontem, której dzieje sięgają XII wieku. Drewniany most zwodzony łączył północny brzeg Odry (dzisiejsze okolice ul. Bema) z wyspami Słodową, Bielarską i nieistniejącą już Wyspą św. Klary (mniej więcej w miejscu dzisiejszego placu Bema).

Cała okolica uległa sporym zmianom po zasypaniu w XIX w. północnej odnogi Odry (biegnącej w przybliżeniu dzisiejszą ul. Sienkiewicza). Także przeprawa doczekała się nowego wcielenia. Powstała znana nam dzisiaj stalowa wersja Mostów Młyńskich. Została wbudowana w mury oporowe rynien roboczych młynów wodnych Maria i Feliks (stąd nazwa mostów). Dziś istnieje tylko młyn Maria, ale zabytkowy obiekt nie mieli już mąki.

W 1893 r. poprowadzono mostami pierwszą we Wrocławiu linię tramwaju elektrycznego, która używana jest do dziś. Mimo projektów zamknięcia całego ciągu dla samochodów, pojazdy kołowe wciąż używają brukowanej dwupasmowej jezdni.

Mosty Tumskie są rzadziej używane przez spacerowiczów, ze względu na duży ruch pojazdów. Jednak latem często można spotkać tam duże grupki młodych ludzi, którzy podążają tą przeprawą w stroną Wyspy Piasek, na której często organizowane są koncerty i imprezy plenerowe.